akşam geceye dönmüş,
evlerine çekilmiş insanlar.
yanıyor pencerelerde ışıklar;
sıcağı vurmuş sokağa.
insanlar, pencerelerin ardında,
ışıkların altında...
benim de var bir evim!
var olmasına var da,
sensiz eve gitmek,
o ışığı yakmak,
boş duvarlara bakmak
içimden gelmiyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder