bekleşip durduk.
ne hayaller kurduk...
çocuk gibi avunduk;
nereye kadar?
eninde sonunda
çıkmayacak mıydı karşımıza,
hiç umulmadık bir yere,
bir köşe başında?
ya da inmeyecek miydi
suratımıza tokat gibi?
ne kadar kaçabiliriz gerçeklerden?
baştan kabullensek,
yüzleşsek,
daha az olmaz mı hasar?
hem, insan avuntularla
ne kadar yaşar?
1 yorum:
gercekten gerceklerı anlatan bır sıır tesekkurler....
Yorum Gönder