beyhûde

geçiyor beyhûde şu garip ömrüm
varayım yar yanına , feda edeyim.
senden ayrı bu dünya en ağır zulüm,
eremezsem murada söyle neyleyim?

en karanlık zindandan daha da kara,
ne zaman döner bu gece sabaha?
tüketecek tâkatim kalmadı vâh'a,
doğacak o şafağı nasıl göreyim?

kılavuzum yok artık, düşmüşüm dara.
dağlarım yüreğimi her daim nâra.
yokluğundur içimde onulmaz yara
yaramın merhemini kimden alayım?

bulunmaz bu derde em, yâr senden gayrı.
sensiz iken olmuyor ömrümün hayrı.
çekilmiyor bu çile özünden ayrı,
söyle, seni döşümden nasıl atayım?

yılmaz'ım, yılmaz idim hiç bir dâreden,
gör ki yüreğime yazdı seni Yaradan.
ben umudu kestim artık emden çareden,
gayrı kazıp mezarımı, yatıp öleyim.


engin..

bitmeyen senfoni

ne zaman son bulacağını
sansam,
o zaman yeniden başlar
bitmeyen senfoni...

acının ve yalnızlığın,
sevdanın ve ayrılığın
muhteşem ritmi.



engin..

neş'eli

bir cin şiiri

Davacı zengin, davalı yoksulsa
Zenginden yana işler yasa

Davacı yoksul, davalı zenginse
Davalıda kalır yine nizali arsa

Davacı da davalı da zenginse davada
Özür diler cekilir aradan kadı.

Davacı da davalı da yoksulsa, bak,
Sade o zaman iste yerini bulur hak.


Can Yücel

bayramlık

Koyunlar keçiler ve koçlar için
Ne kadar bayramsa Kurban Bayramı
Bu barış var ya, bu barış
Cephedekiler için o kadar barış



Can Yücel

bitti derken

bir rüzgâr eser,
kalan son kırıntıları da
savurur göğe doğru.
içinde bir ferahlık;
kanatların var sanırsın
omuz başlarında.
son küller de savruldu ya..
hani, hepsi bitti ya!
bilmezsin, esen rüzgâr
en derinlerde bir yerde
bir çıngı canlandırır.
bilmezsin,
söndü derken yeniden
içini aynı yangın alır.
ondan sonra,
kanatlanıp uçsan
nereye gideceksin?...

aklıma girmese gözlerin

şöyle yürek dolusu anlatabilsem seni,
kâfi geliverse şu zavallı kelimeler...
karışmasa aklım, kalem eldeyken,
aklıma girmese gözlerin...
kim bilir neler yazardım?
şunca yazdığım gibi yavan,
tadı tuzu kararsız kalmazdı.
sayfalar yetmez,
kalem iflah olmazdı.
ama, neyleyim hep aynı!
ne zaman ki kalem elde,
gözlerin içimde yâr.
işte tam da orada aklım durur,
kalem bildiğini yazar.
anlatabilseydim belki,
hani, derdim, azıcık şairsin;
gel gör ki iş yok bende,
aklım takılıyken gözlerinde.
kalem olunca yazan,
böyle fellik fellik saklanıyor
satır satır yazılan.
sadece yürek, azıcık avunan...


engin..

düş hırsızları

gizli bahçelerinden düşler çalmıştık sevdanın.
o çalıntı düşleri bizim sanmıştık;
yaşamaya çalışmıştık.
düşlerdeki perilerden bile
hızlıydı daha da kanatlarımız,
ve onlardan daha uçarıydı
aşkımız...
ne gökyüzünün,
ne denizin mavisi
engel değildi bize;
tek bağımız, tek tutkumuzdu
sevdamız.

nasıl da atladık?
uyuyakaldık!...
aslında biz o düşleri
çalamadık.
çaldığımızı düşlerken
uykuya daldık.
baş aşağı düşerken yere,
uyandık!
ama, çok geç kaldık.


engin..

kapı önü çocukları

lastik değiştirme- kadın..