bir rüzgâr eser,
kalan son kırıntıları da
savurur göğe doğru.
içinde bir ferahlık;
kanatların var sanırsın
omuz başlarında.
son küller de savruldu ya..
hani, hepsi bitti ya!
bilmezsin, esen rüzgâr
en derinlerde bir yerde
bir çıngı canlandırır.
bilmezsin,
söndü derken yeniden
içini aynı yangın alır.
ondan sonra,
kanatlanıp uçsan
nereye gideceksin?...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder