gizli bahçelerinden düşler çalmıştık sevdanın.
o çalıntı düşleri bizim sanmıştık;
yaşamaya çalışmıştık.
düşlerdeki perilerden bile
hızlıydı daha da kanatlarımız,
ve onlardan daha uçarıydı
aşkımız...
ne gökyüzünün,
ne denizin mavisi
engel değildi bize;
tek bağımız, tek tutkumuzdu
sevdamız.
nasıl da atladık?
uyuyakaldık!...
aslında biz o düşleri
çalamadık.
çaldığımızı düşlerken
uykuya daldık.
baş aşağı düşerken yere,
uyandık!
ama, çok geç kaldık.
engin..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder