Bir avuç sevinç,
Kucak dolusu hüzün…
Buruktur aslında
Çoğu zamanı ömrümüzün.
Serpelenmiş birkaç umut,
Yeşermiş üç-beş tohum
Unuttursa da kimi zaman,
Hüznümüzdür ağır basan.
Gün ışırken coşan kahkaha
Gece uçup gider her zaman.
Ve karanlık bir çiçektir
Geriye kalan;
Buram buram hüzün kokan.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder