her kapı çalındığında
titredi yüreğim.
her telefon çığlığında,
bir ümit,
sesini bekledim.
hep yollara baktım pencereden,
çıkıverirsin diye
belki köşeden.
geceleri sabah ettim.
uyurken gelirsen hani,
çalarsın kapıyı da
duymam diye,
nöbet bekledim.
gelmedin yâr!
belli ki memnunsun
gittiğin yerden.
ne kendin geldin,
ne bir haber var senden...
engin..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder