29 Ağustos 2007 Çarşamba

dönmeyen dünya

Bu gece yıldızlar söndü sanki.
Sanki ay ışığını tüketti.
Cıvıl cıvıl öten kuşlar ötmez,
Rengarenk açan çiçekler açmaz oldu.

Aslında biliyordum, farkındaydım herşeyin.
Ne yıldızlar sönmüş, ne de ay ışığını tüketmişti.
Ne kuşlar susmuş, ne de çiçekler durmuştu.

Sönen ışık gözlerindeki parıltı,
Susan ses sözlerindi aslında.
Duran ise sensiz zaten dönmeyen dünyamdı...



Şerife KOÇ

Hiç yorum yok: